Kaç yıl oldu hatırlamıyorum.
Geçmişte ne yaşadık,
bana ne yaşattınız hatırlamıyorum.
Hatta isminizi, yüzünüzü bile anımsamıyorum.
Size dair hatırladığım ve
hissettiğim tek şey öfke.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




"Karar" kesin...
Hüküm verilmiş...
"Aynı çukura tekrar düşmemeli" insan...
Çıktığında da kapatmalı o sayfayı, açmamak üzere bir daha..
Şiir de tam o, bence...
İnsan aldanır da...
Gönlün aldanması bir başka oluyor...
Tebrikler Emine Hanım..
Bazı yaraların kapanması zaman alıyor..
Kaybedilen keşke sadece zaman olsa, en ağırı İnsan kaybetmek hele bu insan sevilen bir dost ise...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta