Umudun kapısından geçip girdim MEVLANA
Doğrusu şaşıp kaldım beni karşılayana:
Yavruya kucak açıp sanki bekliyor ana...
Afla sevgi döküldü yaprak yaprak gül bana...
Gel sözüne uyarak bak işte geldim sana.
Gel sözün ki kendime gelmem için uyarış,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta