Hz.ali (allah'ın Aslanı)

Kâbe’nin bağrında doğdun, nurla doldu her yanın,
Resul’ün dizinde geçti, o en masum zamanın.
Yatağına yattın O’nun, ölümü göze alarak,
Girdin İslam yoluna, canını feda kılarak.

​İlmin kapısı oldun, hikmet döküldü dilinden,
Zülfikar kan ağladı, o mübarek elinden.
Hayber’in kapısını, tek bilekle sökerken,
Yetimin sofrasında, sessiz yaşlar dökerken...

​Sırtında un çuvalı, gece sokak gezerdin,
Nefsinin sarayını, her gün tek tek ezerdin.
Koca devlet reisi, yamalıydı hırkan bak,
Sana dünya gerekmez, niyetin sadece Hakk.

​Kuduz bir kılıç indi, Ramazan’ın seherinde,
Zehirli yaralar açıldı, o nurlu siperinde.
Secdedeyken boyandın, kendi mübarek kanına,
Gülümseyerek yürüdün, o en yüce yanına.

​"Kazandım!" diye inledin, bitti dünya sürgünü,
Ümmetin üstüne çöktü, o en karanlık günü.
Kâbe’de doğan Sultan, camide verdin canı,
Sana feda olsun Ali’m, şu ömrün her bir anı...

Gökhan Öztürk