Hadi hoşçakal bilgiç onur
arkanda kırık dizeler
yarım kalmış bir ezgi
iki tuşu eksik piyano
finali olmayan senfoni
Hadi hoşçakal bilgiç
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Ne güzel bir şiir! Duygular canlı, betimleme canlı...
Şiir müptelası yapacaksınız beni sanırım.
Tebrikler ve teşekkürler.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta