yalnızlık tamburun tellerinde asılır kalır
her ritimde bezmi alem beden dilinde
unutmuşken yaşanmışları kanunun demde
ne ara nağmelerde çöller aştık biz nevayla buselikte
Hüseyni de neşe,bol ahenkte nefes ne öyle
Saba da hüzün,dügahta gece
Unutan kim mirasım seni,adaleye seslenişlere koşanlar
İçerden çıkacak birazdan adam
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam
Devamını Oku
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta