Kılıktan kılığa giriyordum, beni nasıl tanımadınız?
Taze çiçek kokusunda kokumu aradınız
Kuşların sesiyle tırmandım hayatınıza
Kafanızdaki çığlıklardan duymadınız
Gündüze sığamadım, gecede demetlendim
Düğüne gelecektim, cenazeye denk geldim
Toprağınızın başında yalnız ben beklerdim
Fakat bir dua okumaya çağırmadınız
Rengarenktim papatyada, nergiste
Beni arar dururdu herkes herkeste
Sonra zincirlediniz bir kafeste
Üstelik öldürmeden de durmadınız
Kayıt Tarihi : 13.06.2026 13:23:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Huzuru ararken huzuru kaçan...
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!