İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Yalnızın evinde ikinci bir yalnızlıktır aynalar.
Yalnızlığımın ayak seslerini duyuyorum,
üzerime üzerime geliyor.
Dur diyorum,
hem durmuyor, hem duymuyor...
Ne yalnız kalmayı severim,
Ne yalnız bırakmayı.
Siz huzur ! içinde gül gibi geçinip gidiyorsanız.....Anlatmak istediğiniz gün gibi ortada... Kutlarım, saygılar.
Birol Hepgüler.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta