Yalnızlığımla baş başa oturuyoruz
Şiirler yazıyorum ona sıkılmıyoruz
Arada bir dışarı çıkıp dolaşıyoruz
Bazen susuyoruz, saatlerce konuşmuyoruz
Birbirimizi seviyoruz, huzurluyuz
Aynaya baktığımızda gülümsüyoruz
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Yalnızın evinde ikinci bir yalnızlıktır aynalar.
Yalnızlığımın ayak seslerini duyuyorum,
üzerime üzerime geliyor.
Dur diyorum,
hem durmuyor, hem duymuyor...
Ne yalnız kalmayı severim,
Ne yalnız bırakmayı.
Siz huzur ! içinde gül gibi geçinip gidiyorsanız.....Anlatmak istediğiniz gün gibi ortada... Kutlarım, saygılar.
Birol Hepgüler.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta