O, huzurevinde yaşayan bir konuktu
Ne odasını sevebilmişti, ne de odası onu
Ne odasına alışabilmişti, ne de odası ona
İşte o kocaman dünyası, küçücük bir odaya kapanmıştı.
Huzurevinde huzur bulamayan bir eskiydi o
O bir aile eskisi, o bir yaşam eskisi
O bir İstanbul eskisiydi
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta