Huzurevi Şiiri - Aydın Ahmet

İşte ben de geldim kabul edersen
Anlarsınız halden, siz müdür beyim
Namzetim buraya sen olur dersen
Geç bile kalmışız biz müdür beyim

Baktım da çok mutlu bütün yaşlılar
Anladım ki yaşlanmaktan suçlular
Duymasınlar sakın konu komşular
Söyleme kimseye, giz müdür beyim

Beş çocuk okuttum çoğu mütahit
Hepsinin de hali vakti müsait
Ayırmam birini yaradan şahit
Her gün dua etsem az müdür beyim

Ağırmış insana insanın eti
Yaşatmasın Rabbim kula minneti
Kuru ekmek yeter, fazlası ne ki
Başka şey istemem, söz müdür beyim

On yılda beş tane çocuk büyüttüm
Dünya benim sandım, gönül avuttum
Ne laflar duydum da, hepsini yuttum
Dayanır mı buna öz müdür beyim

Böyleymiş yasası, böyleymiş emir
Üç yıl oldu hanım sizlere ömür
Bir yangın yeriyim, yüreğim kömür
Bir türlü sönmedi, köz müdür beyim

Torun hasretiyle günlerce yandım
Varsam başköşeye koyarlar sandım
Sorarsan kaç defa evime döndüm
Ne beşi- ne onu; yüz müdür beyim

Arıyorum şimdi köyde ahırı
Bal olsa yenilmez evlat kahırı
Kapansın bu bahis, bas şu mühürü
Kaydına müsaade yaz müdür beyim