Huzurevi
Kapı her gün aynı gıcırtıyla kapanır,
Gelen yoktur, giden zaten çoktan gitmiştir.
İsimler karışır bazen, aynalar utanır,
Bir ömür, küçük bir çekmeceye sığmıştır.
Sabahlar erken doğar ama kimse uyanmaz,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Umudun kendisi bile burada ağırdır..
elinize, dilinize sağlık
Teşekkür ediyorum hocam Saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta