Huzur evreni kısıldı tamda şimdi zamanı belki ölmenin.
Dağlara akan lavlar yaktı kavurdu yüreği.
Kavuşmayı özledim bu yaşta henüz yolun neresindeyim.
Bilmiyorum artık, hem ki geceleri öyle bir düşüyorsun ki aklıma.
Aklım çıkıyor sen kalıyorsun.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.



