Ne insanlar tanıdım gönül çehremde,
Farklıydı her birinin yaşam gayesi.
Ortak arayış vardı bütün hepsinde,
En büyük dertleriydi huzur hanesi.
Bir çoğu bu boşluğu şans ta aradı,
Kalbe nasıl girilir onu bilmeden.
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta