Üzüntünün göz yaşlarıyla gülümseyen gözler var burada
Hasretin çoğaldıkça içimde artan işkencelere dayanan yüreğim gibi
Katlanıyor oda paylaşıyor acılarımı bu ayrılık sürene dek
Issızlık sahilinde ebediyete kadar kaybolan ruhumla birlikte
Derinliklerde hapsolmuşum acımasız zamanın dört duvarı arsında
Yitirdiğim son umudumla
Acılarla dolu boş bu hayat, bitti başladığı yerde
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta