Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Niye huzursuz bir toplum olduk!
Cevabı tam burada!
Ne doğamıza, toprağımıza sahip çıktık, ne de geleceğimize, çocuklarımıza!
"Tersine göç" bundandır!
Biz, "zeki, becerikli, nitelikli" gençlerimizi batıya kaptırırken,
Doğunun "niteliksiz" insanını ülkemizin kapılarını açıyoruz!
Bu çelişki bile uyandırmıyorsa, sonsuza kadar uyuyun, "din satın" etrafınıza!
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta