“ Önce duygular köreldi, sonra aşklar sona erdi,
Gönülde terk etmeyen bir tek, vicdanın huzuru kaldı”
Bir çiçeğin renginde, gökkuşağı boyanıp,
Gül bahçesi içinde, bir “rayiha”dır huzur.
Dermanlar tükenince, o mesnede dayanıp,
Dimdik ayakta kalmak, hep “rasiha”dır huzur.
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Huzur...Yaşadığımız zamanede aranıpta zor bulunan çoğularınca ise hiç bulunmayan hayatın tadı..
Şiirin konusu içeriği uslubu ve anlatımı harikaydı kutlarım üstat tebrikler..
Selam ve dualarımla..yunus karaçöp
Huzuru çağrıştıran dizelerinize tebrikler...Huzurunuzun daim olması dileğiyle...
Başıboş denizlerde, rüzgâr gibi esmişken,
Anlamsız soruları, kafdağına asmışken,
Bulamayıp cevabı, tam ümidi kesmişken,
Ummadığın bir anda, o “saniha”dır huzur.
nefisti...
yürekten tebrikler....
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta