Seni ilk hissettiğimde düşmüştü içime bu havf.
İlk kez insana aklından daha çok hükmeden,
Sol yanımda ki o varlığın gücünü fark ettiğimde;
Var mıydı sahibi lerzan kalbin sebebi bu nazarın?
Çok sürmedi, bir kehanet gibi tekerrür etti yaşanacaklar.
Ne olurdu sanki gelmeseydi bu kez korktuğum başıma.
Ne çâre;
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta