Huzur; bir parça mutluluk,
Neden üzerler kendilerini?
İnsanlar; Her bir yere savruk,
Hayat,onlar için zebani labirenti.
Soğuk savaş sıçramış her bir kimseye,
Kendini tanrı sanar olmuş mahallenin hocası bile.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta