Gün batımı değildir görünen
Bu ne yangındır ah ne de duman
Yüreğimdir gökte yanıp duran
Şu denizi içine sığdırsam
Yağmur değildir gelmekte olan
Gözlerimdeki terdir yol alan
Gemideki şu kalabalıktan
Ağlayan beni nasıl saklasam
Slogan değildir susturulan
İçimdeki çığlık bastırılan
Bir ben mi kaldım can beni duyan
Derdimi uyumaya bıraksam
Yapraklar değildir daldan kopan
Bendir hüzün rüzgarına dolan
Güze yerini yadırgamayan
Toprak annemden yeniden doğsam...
Sevgi Gül İlkan
Kayıt Tarihi : 16.12.2025 02:32:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
İstanbul Kadıköy'e vapurla yolculuk yaparken Gün batımını seyre daldığımda Aslında kalbimi seyre daldığımda İçime dökülmeye başladı mısralar Göz ıslaklığında Kadıköy merkezde, bir gurup slogan atarken Polislerin müdahaleye gelmesi Ve ağaçların yapraklarını rüzgar aldığında Şiiri kalbime yazarak tamamladım. Yazdım dediğime bakmayın Bazı keskin acılar Mısraları, bıçak ucuyla kalbinize kazıyor... Sevgi Gül İlkaN
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!