'boynu bükük ceylan misali
çıplak bir bizans sütunu ihtişamıyla
arkana bakmadan gittin...'
gölgen gezinir duvarlarda
sessiz usulca çıplak
gövdeni sevdirip gittin
sensiz usulca çıplak
parmakların dolanır
dudaklarım kaybolur
bir kez öpenin
bin kez öpesi gelir
tenim teninde lal
terim terine muhtaç olur
ten kurur ter kurur
hüzünlü sevişmek kalır
ateş geceyi sarar
kızıl alev çarşaf
taş olur yastık
dikenli gül yatak
tenimizle ıslanan çarşaf
terimizle ıslanan yastık
günahkar bir yatak
sessiz sensiz çıplak
ten kurur ter kurur
hüzünlü sevişmek kalır
yar gider ağyar gider
hüzünlü sevişmek kalır.
Tuğrul Özdemir
GGGG
22.08.2012 Saat:17.30
Kayıt Tarihi : 21.10.2012 15:23:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Ayrılmadan önce son kez sevişen hüzünlülere yazdığım bir şiir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!