Bir sen yoksun İstanbul’da,
Birde senli geçen mevsimler.
Sonsuz bir bekleyişsin sen, yağmur yüreklim,
Yokluğunda bir çocuk ağlıyor içimde,
Gitmek istiyorum bu şehirden
Hüzün çalıyor tüm saatler,
Hatıra dolu sokaklar.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta