Hüzünlü Geceler Şiiri - Yorumlar

Bir insanın kendi evinde yabancı gibi kalmasıymış çaresizlik.
Işığı açmaya korkuyorum, gölgem bile ağır geliyor bu odaya.
Hangi eşyaya dokunsam bir zamanlar var olduğun günlerin soğukluğu çarpıyor elime.
Sen giderken sadece kapıyı çekip gitmedin ki;
İçimde ne kadar inanç varsa, ne kadar yarın varsa hepsini basıp geçtin.
Sessizlik öyle bir çöküyor ki üstüme,
Hani derler ya; insan sessizlikten bile eksilebilirmiş, ben her saniye biraz daha eksiliyorum.