Mevsim rüzgârlarından sonbahar eser yüreğime.
Sevinçlerim hüzünlenir, dalından koparcasına.
Düşer bir yaprak gibi, zavallıca toprağımın üzerine.
Bir ahenk yankılanır semanın meçhulü içinde.
Güneş damlar yorgun düşmüş bedenimin zafiyetine
Anılar savaşır zihnimin oynadığı oyunların akıbetinde,
Bugün seviştim, yürüyüşe katıldım sonra
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!
Devamını Oku
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!




'semanın meçhulü' içinde 'yenik düşen her bir cümle dağılır'ken 'bazen ay parlar' ama 'hayal kırıklığı ile bir sonbahar' yaşanacaktır şiirin efkar ikliminde...Kutlarım sayın şair,saygılarımla...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta