Ne gözler vardı
Ardından ağlayan
Ne de inleyen dudaklar.
Dökülürdü nağmeler,
Kederinden...
Susardı yüreğim canevinde,
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta