Sessiz bir fırtınanın ardında kalanlardır bazen gönül kırgınlıkları, hüzünlü ağlayışlar...Çırpınışlar çaresizdir, kanadı kırık bir kuşun çırpınışları gibi. Kara bulutlar ilişmiştir çoktan başının üzerine... Bir de yağmur ıslatır kanlar içindeki bedenini. Bir zamanlar aşk ile ıslandığın yağmur, şimdi bir çığ gibi üzerine düşmekte. Ardından bir çığlık yükselmkte... Martıları endişeye düşüren, akbabaların kulaklarını tırmalayan... duman duman kaybolan..
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta