Hüzünlü ağlamalar başlar!
Gecenin omzunda; defalarca sessiz sessiz düşerken, damlalarım.
Boş hayallern peşinden koşan,
Kimliksiz gecelere imza atan, yalnızlığımla beraber...
Muhtelif zamanda;
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Umudun penceresine düşen her damla yüreğinde yeniden çiçekler açtırması dileğimle.
Saygılarımla İ.Yıldızkan
Hüzün;motoru yaşamın//
Ağlamaksa süsüdür yanakların//
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta