Ölümü özlüyorsan...Özlenen olma....
Rüzgarla savrulan başak tarlasında,
Filizlenen hüzünlerdeyim,
Her savruluşta tohumlar can olup,
Toprağa hayat verir.
Benim toprağa vereceğim,
Sensizlik için gözyaşlarım.
Bir ucundan yaksaydın bu sevdayı,
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta