Sevdalara düştüm, umutla yattım,
Azap oldu günler, geceme kattım,
Batağa saplanıp, battıkça battım,
Zenginlikten bana, hüzünler kaldı...
Esmez artık inan, hiç seher yelim,
Karma karış şimdi, akıllım delim,
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Kar yağdı gönlüme, kapandı yollar,
Ne melekler duydu, ne de bu kullar,
Göçmen kuşlar gibi, uçtu da yıllar,
Bir ömürden bana, hüzünler kaldı...
Ah dostum ah, mutluluk deilen güzellikten hangimize hüzünler kalmadı ki. Anlatması, yazması yaşamaktan zor.
Tebrikler, kaleminize sağlık.
Selamlar.
bazen aralanır bulutlar hüzün denizinede güneş doğar gök yüzüne bakmayı bilmeli derim...papatyalar yüreğinize sevgi ile
hüzünler sevinçlere haberci olsun
bu güzel dizeleri okuttuğun için teşekkürler Osman bey
saygılarımla
ÜSTAD ŞİİRLERİNİZİN HEPSİ BİRBİRİNDEN GÜZEL VE İNANIN BESTELENECEK GÜZELLİKTE
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta