Sen ağlama,
Gökler bulutlar ne güne duruyor?
Ben söyledim senin yerine ağlasınlar.
Sen gül!
Gül yüzlüm, güneş gözlüm.
Güneşte gözlerin menekşe menekşe baksın,
Ağlama bulutlanmasın yüzün,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Yüreğinize sağlık...
Okumak zevkti.. Kutluyorum...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta