Hüznü izliyorum, hüznü tadıyorum, hüzünle yaşıyorum.
İnsanların bakmadığı şeylere bakarken buluyorum kendimi.
Mutlu insanları görünce tebessüm ediyorum herkes gibi.
Güzel şeyler ise çabuk geçiyor, göz açıp kapayıncaya dek siliniyor gibi...
Mesela ağlayan bir insanın büzdüğü dudağın çizgisinde donakalıyorum.
Herkesin yürüyüp üzerinden geçtiği kaldırımda eksik olan taşın yerine kendimi koyuyorum.
Bir ayak sesi duymayayım
Kapıya koşuyorum
Gelen sen misin diye
Bir siyah saç görmeyeyim
Yüreğim burkuluyor
Ağlamaklı oluyorum
Devamını Oku
Kapıya koşuyorum
Gelen sen misin diye
Bir siyah saç görmeyeyim
Yüreğim burkuluyor
Ağlamaklı oluyorum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta