güvercinler konuyor pencereme hüzünce
aydınlanıp kararıyor gökyüzü
yitik bir aşka kanat çırpmaktır kabusa kalkmak
ki hep ayrılık mı olur düşünce
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta