Özlemenin hüznü hep yanımda yalnız bırakmadı beni.
Ben sana dair hüzünlü olan ne varsa sevdim.
Ve sensiz hüzünlü gözlerle bakmaya alıştım hayata.
Yine bir hazan mevsiminde hüzünlü yaşamım bitecek.
Bu hazin yaşam öyküsü sensiz yanıp sona erecek.
Kalbim ölsede seni hep sevecek...
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




MUKEMMELMI ACABA?
Duygusal ve içten...Çok güzel Tebrik ederim.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta