Tufanına kapılmış bir yaprağım,
Ve gemisini çoşkun denizlerde kaybetmiş
Hüzünlü bir yolcuyum meçhulden gelen muçhule giden…
Haramilerin ağına düşmüş son yolcuyum belki,
Belki kalbinde kuruyan son denizim,
Unutulmuş bir divaneyim, terk edilmiş hüzzamlı bir yolcuyum
Kalbinin köşelerinde,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta