Kışın sonu bahar olmaz her zaman
Öksüz çocuklar ağlar duvarlarında
Çare ararsın da bulamazsın derman
Korkular birikir kılcal damarlarında
Sahipsiz bir liman olursun ansızın
Diner mi derindeki dinmeyen sızın
Köşe bucak kaçsan da kendinden
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta