Asılmış yalnızlık sanki heceye
Şehir ölmüş bir ben aktım geceye
Gölgemin yanında döndüm cüceye
Karanlığı ayın şavkı yarınca
Kalp sığmaz bedene hüzün vurunca
Kuşatınca sevda umutsuz başı
Hüznünü dağlara savuran
senin kırılgan
ürkekliğin yok mu ceylan
ruhumu kanatlandıran
an be an kaçmaya hazır haline
ne aşklar susadı
Devamını Oku
senin kırılgan
ürkekliğin yok mu ceylan
ruhumu kanatlandıran
an be an kaçmaya hazır haline
ne aşklar susadı




"Sevda", yeni dilde adına "Melankoli" denilen, çok tehlikeli bir akıl ve ruh hastalığının eski dildeki adıdır ki daha ziyade "kara sevda" diye anılır.
"Aşk", "Işk" kökünden türetilen bir kelime olup manası da, sevenin sevdiği kişiyi- tıpkı sarmaşığın canlı ağaçlara sarılarak onları severken boğup öldürdüğü gibi- severken boğup öldürmesi demektir.
Hayırlı, meşru, fıtri, makul ve baki muhabbetler dilerim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta