Yüksek binalarda yumuşak pamuklara
Sarılmışken ağlayan bebekler,
Düğmeden gözlü, kısa saçlı bebeğe
Sevinir çocuk olmadan büyüyen çocuklar.
Tararken tek oyuncağının saçlarını,
Onun gibi olmasını bekler tek annesinin.
Gülmenin ayıp olduğunu öğretir babaları
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta