Hüzün var sanki herkes sus pus olmuş.
Gözler nemli, kalpler buruk olmuş.
Konuşan kimse yok neden kimse konuşmuyor.
Diller tutulmuş her şey içe atılıyor gibi…
Konuşmak gerek mevzu acıdan ibaret.
Biraz sabret diyorum ama nafile.
Ayan olmuş sanki korkuyorum sormaya.
Yoklama defterinden tanımadım sizi,
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda
Devamını Oku
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta