Bu şehirde yalnızlık çınlıyor kulağımda,
Yalnız biri yürüyor, sessizce karanlıkta.
O gidiyor, ben gidiyorum onun ardında,
İzliyorum yolunu ben, hadsiz bir kılıkta.
Bitmeyen yürek sancısı nedir bu bendeki?
Görende beni mutluyum sanıyor halbuki.
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta