Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Ceptede fazla para yok kahretsin,
Bira beni içecek/ çerezler beni yiyecek,
Gün gelecek bu aşık Hüzün sokağında ölecek.
Tanırlar beni bu sokağın insanları,
eğer ölürsem söyledi zaten,
Heykelimi dikecek Heykeltraş Abidin.
özgün tarz ve duyarlılığın devam ediyor... hüznü hissettim..
tebrik ediyorum dostum...
bunu çok sevdim diline sağlık.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta