Hüzün Şehrinin İncileri Şiiri - Melek Da ...

Ey hüzün şehri
Göçebe gönlümle geldim ülkene görünce seni
Gitme niyetimde gitti şehrime
Kalbim bir istiridye
Sense henüz keşfedilmemiş
Bir inci tanesiydin
Hüznüne uğramış gözlerimde
Çocukluk yitikmiş
Bir gecede büyüyüp kadın
Bir gecede büyüyüp
Asker olunmuş
Bu şehirde
Sana elveda derken
Bu son gecemde
Ruhumun yarısı kaldı kederde
Belki çocukluğum geçmedi
Bu diyarda ama
Çocuk ruhum kaldı çocukluğunun yaralarında
Her karış toprağında
Şehrin kalbinde
Saklı bir mücevher
Acılarla bin bir çocuğun umutları
Gözlerinde sönük
Anneler teselli arar
Ellerinde çocuğundan kalan
Kırık oyuncak bebek
Yıkılmış ülkenin üzerine kara hüzün
Karanfiller kokusuz kalmış
Geçmişe bakınca
Şimdi yetişkin olsa da
O çocuklardan geriye kalanlar
Oyuncaklar gibi kırık
Hiç birinin diğer bir yarısı yok olsa da
Büyüyebilen şehrinin
Yarasını sarmış
Şimdi gidiyorum
Sizin çocukluğunuza
Kırmızı bisikletler kağıttan gemiler
Bırakmadım belki ama
Ufak notlar bıraktım
Acınızı anlayıp nokta koymak için
Belki bir gün yine uğrarım
Çocukluk diyarına
Karanfiller yeniden kokar
Solan lalelerden kalan laleler
Hayata tutununca
Yeniden ülkeniz gibi doğar