Huzurum Sensin Küçüğüm Şiiri - Nurgül An ...

Bakışında saklı binbir bilmece,
Damarımda gezen tatlı bir hece.
Unuttum kendimi gündüz ve gece,
Seninle hayata döndüm küçüğüm.

Varlığın ruhuma işleyen sızı,
Gönlümün en parlak, en saf yıldızı.
Sildin yüreğimden kederi, izi,
Seninle çocukça güldüm küçüğüm.

Bir nefes ki sanki cana can katar,
Kalbim her an senin isminle atar.
Dizimde uyusan dünyalar yeter,
Huzuru sende buldum küçüğüm.

Engel olamadım bu hoş akışa,
Bambaşka bir anlam kattın bakışa.
Bahar getirdin sen en sert kışa,
İçimde köz iken söndüm küçüğüm.

Bir sarhoşluk gibi sardın özümü,
Dünyaya kapattın artık gözümü.
Sende buldum ben en doğru sözümü,
Seninle bir bütün oldum küçüğüm.

Dünya bir yandaydı, sen ise başka,
Tövbeli gönlümü düşürdün aşka.
Sarmasaydı beni bu sevda keşke,
Demeden kapına geldim küçüğüm.

Yaşama bağlayan en güçlü bağımsın,
Sığındığım liman, gönül dağımsın.
Sen benim en taze, güzel çağımsın,
Dünümü maziye gömdüm küçüğüm.

Solmasın o güzel, o masum yüzün,
Sana yaklaşmasın ne gam ne hüzün.
Işığı sen oldun iki gözümün,
Yeniden merhaba dedim küçüğüm.
Nurgül Ankara