Mevsimlerden yine bir hüzün mevsimi
Bir ölüm titizliğiyle düşüyor yapraklar
Bulutlar göz yaşlarıyla ıslatıyor toprağı
Kefenini giymeye hazırlanıyor bedenim
Birden karanlığa açıyorum gözlerimi
Gökyüzüne kümelenmiş yıldızları görüyorum
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta