Hüzün kokuyor soğuk odada,
Gecenin karanlığı haykırıyor,
İnsanın içini burkan sessizlikle,
Ölüm döşeğinde gülümsüyor
Bedenin yok olmuşluğunda.
Yaşamla dalga geçiyor
Herkese “ elveda” diyen bakışlar,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta