Sonbahara atıyorum günahını hüzünlerimin...
O sararttıkça yaprakları,
Kopardıkça tutunacak tek dallarından,
Ben de kopuyorum hayata tutunduran umutlarımdan...
Yeni yetme mutluluklarım vardı yazdan kalan,
Bir göçmen kuşun kanadına asılı kaldı sanki...
Ne kadar mutluluğum varsa dünden kalan,
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta