Hayatın darbeleri üst üste gelmişken
Nedir bu gözlerin çektiği diğerlerinden
Ruhun süpürgesi tıkanır yoğunlukta
Boşaltmak için artıkları
Açılır mecburen gözlerin kilitli kapıları
Anıların silsilesi ışık hızında açıp kapar
Bugün seviştim, yürüyüşe katıldım sonra
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!
Devamını Oku
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!




Hüzün gözyaşlarının evre evre, ruh halimizle beraber oluşmasını şiirle beraber ne de güzel anlatmışsın.Ey etrafımızda insan kılığında dolaşan, ağlamayı bilmeden ağlatan, sevgisizlere önemle duyurulur.Ağlarken daha dikkat edeceğim:)Bunlar sağanak hüzün gözyaşları,karşınızdaki insan hayatının en acı hatıraları....Haklısın can..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta