İçimin derinliklerinde gizli mahremim
Kaçıp sığındığım bir hüzün evim
Ne zaman zemheriye dönse mevsimim
Açar kapısını kucaklar beni
Kalabalıklar içinde yalnızdır başım
Mükellef bir sofrada acıdır aşım
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta