Hüzün dolu yüreğim
Alışkın değilim sensiz bir sabaha,
Başkentte esen soğuk bir rüzgara.
Ayaklarım koşmak istedi,
Alıp seni getirmek istedi baharlara ama…
Bedenim taş duvarlara hapsoldu sarılamadım sana.
Hüzün doluyum
Gözlerim ilk kez değil ama bu sefer farklı ağladı
Alışkın değildi sensiz kalmaya,
Seninle bir ömür yaşamak dilerken
Sensiz geçen saatlere dayanmaya…
Hüzün doluyum
İçimde fırtınalar kopuyor
İstemedende seni kaybettiğimi düşünüp,
Sensizliğe alışmak elimde olmuyor.
Senin artık olmayacağını bilmek,
Sana elimde olmadan veda etmek,
Mutlu olmanı dilemek bana çok koyuyor…
Hüzün doluyum
Bir gözüm umutlara yelken açarken,
Bir gözüm emanetine sahip çıkacak.
Yüreğimin yarısı senin yanında olmayacak belki,
Ama ömrüm bundan sonra hep azalacak
Sen yoksun hayaimin yanında şair hayalim ıssız bir gecede kalacak.
Üşüdüğünde sıcak bir yorgan olmayacaksan üzerime,
Koy ver gitsin şair hayalimi sonsuz,soğuk gecelere
Kayıt Tarihi : 26.2.2012 23:36:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!