Bir damla gözyaşı gibi, düştün meleklerin avuçlarına.
Ruhumun en kuytu köşesinde, bir hüzünle yeşerdin.
Ne adını biliyordu kalbim, ne rengini gözlerim.
Yalnızca bir sezgiydi, çekeceğim çilenin habercisi.
Güneşin bile unuttuğu, gölgelerin büyüttüğü çiçeğim.
Yaprakların solgunluğunda, sessizliğin fısıltısı var.
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta