Hüzün çiçeğim açmayacakmısın.Yıldız gözlerinle bakmayacakmısın..Yağmur sonrası güneş gibi doğmayacakmısın gönlüme..Bulutların arasından; ay yüzünle..Eyy yağmur yağma nolursun.Bu gün efkar dağlarındayım..Sonsuz hüznün kucağında; ümit pınarındayım..Ümitsiz yaşayamam..Çağlayıp ta coşamam.ümide susuz; ümide hasret...bitecek bu özlemde elbet..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta