Hüzün bahçelerinde gezindim, uzun süre...
Sararmış hazan yapraklarının arasında anılarımı aradım.
Duydum yine eski baharların kokusunu,
Çürüyen sarı yapraklar arasında...
Dökülen güllerin üstünde bülbüldü ağlayan.
Gül pişman, gül tarumâr, gül bitkin...
Ağıtlar yakıyordu kaybettiği yıllar üstüne...
Biz ne zaman içsek,
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,
Devamını Oku
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,




nedense çizdiğiniz tabloya uygun hüzün bahçelerinde hep bir koca çınar da vardır. o acaba yaşanılan hüzünlerin, dökülen sarı yaprakların sentezimidir ...yani birde o yapraklara bakmak yerine o ağaca sırt mı dayamak gerejir . biraz tebessüm edermi insan..ne dersiniz. gene aynı bahçede ama başka dünyada...
Döndürdü zamanı, alt üst etti rüzgâr,
Uzaktı eller, bu kadar yakınken birbirine.
Uçurdu anıları, eski çocukluk bahçelerinden,
Sevdâlı bakışlardı birbirine kenetli,
Ayrılmamış,
Düşen ayaklarının diplerine.
güzel imgeler...güzel bir anlatım...saygılar....şair..E
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta