Hüzün arsızı yalın ayak tebessüm
Gir koynuma usulcacık
Kınım Kırılgandır amma
Kılıcına uzandım
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Hüzün aslında kepenk kapattırır..cumaya gittim döneceğim..5 dakika sonra döneceğim..gibi levhalar astırır esnafa..
hüznün bir garip anı olsa gerek..dutlar dökülsün diye zihnin ve bilinçaltının bir çarşaf gibi gerilmesi var dut ağacının altına ..
Yaşam ağacı silkelensin diye bekler gibi sanki...
Burukluktan kozmik neşveye yelken alırcasına bir atmosfer mi desem..
Fal bakar gibi oldu ama
:)
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta